Korte geschiedenis van de politie / Petite histoire de la police

Poème de Frank De Crits pour le projet Passages / Gedicht van Frank De Crits voor het project Passages

 

 

eerst was er één wijkagent
dan waren er meer en meer politieagenten
men zag ze niet meer door de bomen van het bos in de stad
meer blauw op straat was geen wazige slogan
dat was wat de goegemeente wou
sommigen hielden meer van groen en rood
ons kent ons bij de politie ons dekt ons
ons eet drinkt met ons ons schermt ons af
de ene helpt een oudje over het zebrapad
aan een andere vraag je de weg in de buurt
die hij niet eens kent
ze komen meestal van het platteland
ze molewieken het verkeer
en slikken hun fluitje van ergernis in
vroeger
waren de pandoeren over hun toeren
bij een samenkomst van enkele boeren
of arbeiders of studenten kortom oproerkraaiers
vroeger schreven franse anarchisten
uit de tijd van ravachol: ‘un bon flic est un flic mort’
dat zegden ze ook wel over een patron of een pastoor
kwestie van niet te discrimineren
in parijs worden vrouwelijke politieagenten
‘aubergines’ genoemd
en een beetje overal ter wereld hebben ze dierennamen
ziehier een bloemlezing: ezels, kippen, varkens, zwaluwen,
koeien weer riepen die onverbeterlijke anarchisten: ‘mort aux vaches’
de politie kan er ook niet aan doen ze rijden te paard
en lopen rond met bijtende honden
ze wandelen altijd met zijn tweetjes zijn niet graag alleen
met een glimlach op de lippen groeten ze voorbijgangers
hoor hoor de politie ze zijn al met zoveel zoveel
en willen met nog meer zijn

 

petite histoire de la police

frank de crits

d’abord il y avait un agent de quartier
puis il y avaient de plus en plus d’agents de police
ils finissaient par cacher les arbres de la forêt de la ville
plus de bleu dans la rue n’était pas un slogan flou
certains préféraient le rouge et le vert
on se connaît bien chez la police on se couvre
on mange boit ensemble on se protège
un policier aide une petite vieille à traverser le passage piéton
à un autre tu demandes le chemin dans le quartier
qu’il ne connaît pas
la plupart d’entre eux viennent du plat pays
ils emploient leurs ailes de moulin pour la circulation
d’irritation ils avalent leurs sifflets
au passé
les pandores faisaient les matamores
dans une réunion de ploucs
d’ouvriers d’étudiants en bref les insoumis
au passé les anars français écrivaient
au temps de ravachol : « un bon flic est un flic mort »
ils disaient cela aussi des patrons des curés
une question de non-discrimination
à paris on nomme les policières
des aubergines
et un peu partout dans le monde ils portent des noms d’animaux:
une petite anthologie: bourriques poulets porcs hirondelles
vaches de nouveau les anars incorrigibles hurlaient « mort aux vaches »
la police n’y peut rien ils montent à cheval
se promènent aves des chiens dangereux
ils sont toujours à deux ils n’aiment pas la solitude
le sourire aux lèvres ils saluent les passants
écoute écoute les policiers sont nombreux
ils veulent être encore plus nombreux

 

Traduit du néerlandais par Frank De Crits

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s