danse, danse, danse / dans, dans, dans / danza x ∞

Poème de Ramón Neto pour Passages chez les soufis. Gedicht van Ramón Neto voor Passages bij de soefi’s. + Bonus track en galicien / in het Galicisch !

choregraphie-ou-lart-de-decrire-la-dance

Danse, danse, danse

Ô jour, lève-toi ! Des atomes dansent.
Les âmes, éperdues d’extase, dansent.
La voûte céleste, à cause de cet être, danse,
à l’oreille je te dirai où les entraîne cette danse.
Djalâl od-Dîn Rûmî

Nos corps se souviennent à nouveau de nous.

Un flot d’électricité en bloc s’installe
et innerve les organes immédiats du mouvement.

 

Assouplis les raideurs, les articulations engourdies ; dépouille
chaque geste de la lourdeur de la fatigue ; dissous
toute peur enkystée
xxxxxxxxxxxxxxxxxx– et danse
ce que tu ne sais dire qu’avec ton corps.

 

Peu à peu le climat de la chambre se remplit
des ondes et des bruits parasites de la ville.

Bien que ce ne soit que pour l’espace
de quelques heures, c’est à nous d’habiter ce lieu
de passage dans un temps
lié à la vie de tous les corps qu’avant nous
se sont couchés dans ce même lit.

 

Danse
pour restituer au système nerveux sa mémoire originelle.

La tension nous montre
où le geste veut nous amener ;
la relaxation nous laisse momentanément là
où nous sommes.
xxxxxxxxxxxxxxxxAu point d’intersection.

Et tandis que nous croyons nous envoler,
nos corps s’y accrochent encore plus fort.

Ici, au cœur
de la matière,
dans la perpétuelle saison nomade d’une chambre d’hôtel

quelque part
sur une géographie qui ne se laissera pas cartographier.

 

Danse dans le sens inverse de l’aiguille de la boussole
à travers l’atmosphère saturée de cette chambre.

Danse, danse, danse dans une spirale de bras
à contre-sens de nos multiples positions
dans l’espace
xxxxxxxxxxxx– seulement à rebrousse-poil
pourrons-nous deviner où nous entraîne cette danse.

*

 

Dans, dans, dans

O dag, ga op! Atomen dansen.
De zielen, in extatische vervoering, dansen.
Het hemelgewelf, vanwege dat zijn, danst,
in je oor fluister ik waarheen die dans hen meevoert.
Jalal al-Din Roemi

Ons lichaam herinnert zich ons opnieuw.

Een stroom elektriciteit schiet ineens los
en prikkelt prompt de bewegingsorganen.

 

Maak de stijfte soepel, de stramme gewrichten; ontdoe
elk gebaar van zijn vermoeide zwaarte; verdrijf
elke ingekapselde angst
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx– en dans
wat je met je lichaam niet kunt zeggen.

 

Allengs wordt het klimaat in de kamer gevuld
met de golven en hinderlijke geluiden van de stad.

Al was het maar voor
een paar uur, wij moeten deze doorgangsplek
bewonen in een tijd
verbonden met het leven van alle lichamen die voor ons
in ditzelfde bed hebben gelegen.

 

Dans
om het zenuwstelsel zijn vroegste geheugen weer te geven.

 

De spanning laat ons zien
waar het gebaar ons naartoe wil voeren;
de relaxatie laat ons voorlopig daar achter
waar we zijn.
xxxxxxxxxxxxOp het snijpunt.

En terwijl we geloven weg te vliegen
klampt ons lichaam zich er nog harder aan vast.

Hier, in het hart
van de materie,
in het eeuwig nomadische seizoen van een hotelkamer

ergens
in een geografie die zich niet in kaart laat brengen.

 

Dans tegen de richting van de kompasnaald in
door de verzadigde atmosfeer van deze kamer.

Dans, dans, dans in een spiraal van armen
tegen onze vele posities
in de ruimte in
xxxxxxxxxxxxxx– alleen tegendraads
kunnen we raden waar deze dans ons heen zal voeren.

Vertaald uit het Frans door Katelijne De Vuyst.

 

*
BONUS TRACK (GALICIAN)

 

Danza x ∞  

Ó día, érguete! Os átomos danzan.
As almas, en violento éxtase, danzan.
A bóveda celeste, por causa deste ser, danza.
Ao ouvido direiche onde nos leva esta danza.
Djalâl od-Dîn Rûmî

Os nosos corpos lémbranse de nós
de novo.

Un fluxo de electricidade en bloque instálase
e infiltra os órganos inmediatos do movemento.

 

Fluidifica as articulacións entumecidas ; despoxa
cada xesto do peso da fatiga ; disolve
todo medo enquistado
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx–e danza
o que só sabes dicir co teu corpo.

 

O clima do cuarto vaise enchendo das ondas
e dos ruídos parasitos da cidade.

Aínda que só sexa por espazo
dunhas horas, tócanos habitar agora
este lugar de paso ligado á vida
de todos os corpos que antes de nós
se deitaron nesta mesma cama.

 

Danza
para restituír ao sistema nervioso a súa memoria orixinal.

 

A tensión móstranos
a onde o xesto nos quere levar ;
a relaxación déixanos momentaneamente aí
onde agora xacemos –no punto
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxexacto de intersección.

E mentres cremos que alzamos o voo,
os nosos corpos aférranse con máis forza aínda.

Aquí, no corazón
da materia,
na perpetua estación nómade dun cuarto de hotel

esculcando
unha xeografía que non se deixará cartografar.

 

Danza no sentido inverso ás agullas do compás
a través da atmosfera saturada deste cuarto.

Danza, danza, e sobre todo, baila
nunha espiral de brazos
enrolándose nas nosas múltiples posicións
no espazo
xxxxxxxxxx–só a contracorrente das sabas
poderemos adiviñar a onde nós leva esta danza.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s