Het Maximiliaanpark / Le Parc Maximilien

(Nederlands hieronder)

Le 26 septembre, plusieurs membres du Collectif de poètes bruxellois, basé à Passa Porta, ont visité le Parc Maximilien et rencontré des bénévoles. Ils nous ont expliqué la situation des réfugiés qui y séjournent et nous ont montré les conditions de dénuement dans lesquelles ils sont amenés à vivre avec le seul soutien des associations et des citoyens.

Nous sommes sortis choqués par celles-ci et indignés par l’indifférence du monde politique face au problème des réfugiés, la lenteur apportée à y trouver des solutions qui respectent les droits humains fondamentaux.

Les demandeurs d’asile sont en majorité des réfugiés politiques. Ils ont fui les guerres et les persécutions, seuls ou avec leurs familles. Ils n’existent pour l’Etat belge qu’en fonction de procédures inadaptées à leur situation, où l’urgence de celle-ci n’est pas prise en compte. La Belgique ne serait-elle aujourd’hui, comme d’autres pays d’Europe, qu’une forteresse assiégée par des vagues de réfugiés indésirables ? Faut-il ériger des murs et des frontières infranchissables, établir de nouvelles mesures sécuritaires, au risque de ne pas respecter la Convention de Genève ?

L’action des bénévoles qui ont assumé seuls la gestion des réfugiés au Parc Maximilien est exemplaire. Elle témoigne de la capacité de mobilisation de simples citoyens pour défendre les droits humains les plus fondamentaux : ceux de vivre en paix, de se reconstruire dans la dignité. La manifestation qui a réuni, le dimanche 27 septembre, plus de vingt mille personnes à Bruxelles, est l’affirmation claire que la société belge apporte son soutien à l’accueil des réfugiés.

Il est temps aujourd’hui que l’Etat assume ses responsabilités et s’engage fermement, par des actes concrets, à assurer un accueil décent aux réfugiés et à leurs familles, à les intégrer dans notre société, à reconnaître leur dignité humaine.

L’annonce, faite le mardi 29 septembre, par la Plateforme citoyenne de soutien aux réfugiés de démanteler, dans les prochains jours, le camp du Parc Maximilien n’a d’autre sens que de mettre un terme à l’irresponsabilité de l’Etat belge et de placer celui-ci devant ses obligations fondamentales de protection et d’accueil. Si tel n’était pas le cas, nous pourrions à juste titre parler de non-assistance à personnes en danger.

Le Collectif de poètes bruxellois (Taha Adnan, Frank De Crits, Elke de Rycke, Maarten Goethals, Geert van Istendael, Maky, Manza Adbeslam, Serge Meurant, Ramón Neto, Silvia Vainberg, Bart Vonck, Xavier Queipo).

*

Op 26 september brachten verschillende leden van het Brussels Dichterscollectief, dat opereert vanuit literatuurhuis Passa Porta, een bezoek aan het Maximiliaanpark. We spraken er met vrijwilligers die ons vertelden over de situatie van de vluchtelingen die in het Park verblijven. Ze toonden ons in welke gebrekkige omstandigheden deze mensen moeten leven wanneer ze alleen door enkele organisaties en burgers worden opgevangen.

We waren geschokt toen we die toestand zagen en verontwaardigd over de onverschilligheid van de politieke wereld, over de traagheid waarmee oplossingen worden gevonden die meest fundamentele mensenrechten respecteren.

De meeste asielzoekers zijn politieke vluchtelingen. Ze zijn op de vlucht voor oorlog en vervolging, alleen of met hun gezinnen. Voor de Belgische Staat bestaan zij alleen in functie van procedures die niet zijn aangepast aan hun dringende noden. Zijn België en andere Europese landen dan niet meer dan een fort dat wordt bestormd door een toestroom van ongewenste vluchtelingen? Moet men muren bouwen en waterdichte grenzen trekken? Moet men nieuwe veiligheidsmaatregelen nemen, op gevaar af de Conventie van Genève met de voeten te treden?

De vrijwilligers hebben de organisatie van het leven in het Maximiliaanpark helemaal alleen op zich genomen. Hun optreden is exemplarisch. Het laat zien dat gewone burgers voldoende kunnen mobiliseren om de meest fundamentele mensenrechten te verdedigen: in alle waardigheid een nieuw leven in vrede opbouwen. De betoging van zondag 27 september, waarin meer dan twintigduizend mensen opstapten, bevestigt klaar en duidelijk dat de Belgische samenleving de vluchtelingen steunt.

Het is nu tijd dat de Staat zijn verantwoordelijkheid opneemt. De Staat moet zich ondubbelzinnig en met concrete daden engageren om een waardige opvang te verzekeren. Zo kunnen de vluchtelingen en hun gezinnen zich in onze maatschappij integreren, en wordt hun menselijke waardigheid erkend.

Op dinsdag 29 september kondigde het Burgerplatform ter Ondersteuning van de Vluchtelingen aan dat het kamp in het Maximiliaanpark in de komende dagen ontmanteld wordt. Met die aankondiging wil het Platform een einde maken aan het gebrek aan verantwoordelijkheid van de Belgische Staat. Het wil de overheden wijzen op hun fundamentele plicht: mensen in nood opvangen en beschermen. Als daarop niet wordt ingegaan kunnen we terecht zeggen dat er sprake is van het niet-bijstaan van mensen in nood.

Het Brussels Dichterscollectief (Taha Adnan, Frank De Crits, Elke de Rycke, Maarten Goethals, Geert van Istendael, Maky, Manza Adbeslam, Serge Meurant, Ramón Neto, Silvia Vainberg, Bart Vonck, Xavier Queipo).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s